ZWIEDZANIE WZGÓRZA WAWELSKIEGO

1. Ulica Kanonicza
2. Kościółek św. Idziego
3. Pomnik Tadeusza Kościuszki
4. Katedra na Wawelu
5. Zamek na Wawelu
6. Smocza Jama i Smok Wawelski
7. Planty

Wawel, siedziba władców Polski, leżąca na wapiennym wzgórzu nad zakolem Wisły jest jednym z obowiązkowych punktów programu zwiedzania Krakowa. Otoczony murami teren zamku dorównuje wielkością  krakowskiemu  Rynkowi Głównemu, a gruntowne zwiedzenie wszystkich obiektów skupionych na wzgórzu zajmie niemal cały dzień. Jest to z pewnością najważniejsza atrakcja turystyczna Krakowa. Urok Wawelu, wynikający z wielowiekowej tradycji i nagromadzenia w jednym miejscu tak wielu zabytków a także niepowtarzalna atmosfera wpłynęły z pewnością na decyzję o wpisaniu tego miejsca na światową listę dziedzictwa UNESCO.

Odwiedziny na wzgórzu wawelskim warto poprzedzić zwiedzaniem malowniczej ulicy Kanoniczej, będącej ostatnim fragmentem Drogi Królewskiej, a następnie podejść do niewielkiego kościółka św. Idziego i spojrzeć od północno-wschodniej strony na zamek, który będziemy zwiedzać.

Właśnie u wylotu ulicy Kanoniczej rozpoczyna się podejście na szczyt wzgórza. W mur, wzdłuż którego zmierzamy, wbudowane są kamienne płytki, tzw. cegiełki wawelskie, poświęcone hojnym ofiarodawcom, którzy przyczynili się do renowacji Zamku w okresie międzywojennym. Przekraczając bramę Herbową mijamy, stojący w tym miejscu od 1921 roku, monumentalny pomnik konny Tadeusza Kościuszki – polskiego bohatera narodowego, przywódcy powstania z 1794 roku i uczestnika walk o niepodległość Stanów Zjednoczonych.

Za kolejną bramą (Wazów) otwiera się rozległy dziedziniec przed katedrą wawelską.

Katedra wawelska, miejsce koronacji i pogrzebów królów polskich, miejsce niezwykle ważne dla historii kraju stoi w miejscu, w którym pierwsza katedra stanęła już w I poł. XI wieku, a druga około roku 1090. Nad dzisiejszą katedrą wznoszą się trzy wieże: Srebrnych Dzwonów, Zygmuntowska i wyższa Zegarowa. Wieża Zygmuntowska kryje dzwon Zygmunta, który bije tylko przy okazji najdonioślejszych dla kraju i miasta wydarzeń. W podziemiach katedry znajdują się groby królewskie, a także sarkofagi polskich poetów i bohaterów narodowych.

Po wizycie w katedrze przechodzimy do właściwej części zamku, na niezwykły dziedziniec arkadowy, będący perłą architektury renesansu. To tutaj odbywały się turnieje rycerskie i tutaj witali swoich gości polscy królowie. Właśnie z dziedzińca należy rozpocząć zwiedzanie zorganizowanych w zamkowych wnętrzach ekspozycji. Najważniejszą z nich są udostępnione do zwiedzania komnaty królewskie, w których możemy zobaczyć m.in. kolekcję XVI-wiecznych arrasów, a także wiele dzieł malarzy włoskich z XVI i XVII wieku. Do zwiedzania udostępniono także Skarbiec Koronny – zbiór insygniów władzy królewskiej, mieczy koronacyjnych (zXIII-wiecznym Szczerbcem) i drogocennych przedmiotów należących niegdyś do władców Polski. W formie wystawy zorganizowana jest także wawelska zbrojownia. Jest to jedna z najbogatszych w Polsce kolekcji broni gotyckiej, renesansowej, manierystycznej i barokowej, której niektóre eksponaty pochodzą nawet z XII wieku. W zachodnim, najstarszym skrzydle renesansowego zamku znajduje wystawa orientaliów (tkaniny, naczynia, broń z Dalekiego Wschodu), których miłośnikami byli panujący na Wawelu Jagiellonowie i Wazowie.

Na dziedzińcu wawelskim, w jego północno-zachodnim narożniku zatrzymują się wszystkie te osoby, które przyciągnęła do Krakowa i na Wawel legenda o ukrytym wewnątrz wzgórza czakramie – jednym z siedmiu rozrzuconych po całej Ziemi magicznych kamieni o wielkiej mocy energetycznej. Według wierzeń znajduje się on pod niedostępną dla turystów kryptą św. Gereona.

Opuszczając arkadowy dziedziniec zamkowy warto skierować się w lewo i podejść do południowej części zamkowych murów, by zobaczyć wystawę zatytułowaną „Wawel zaginiony”. Ekspozycja ta obejmuje zachowane fragmenty najstarszych budowli wawelskich, detale architektoniczne i rzeźbiarskie, oraz zabytki odnalezione podczas prowadzonych na wzgórzu prac archeologicznych. Najważniejszym obiektem jest tutaj XI-wieczna rotunda Najświętszej Marii Panny (świętych Feliksa i Adaukta).

Na środku zewnętrznego dziedzińca można zatrzymać się przy zrekonstruowanych przyziemiach istniejących tutaj niegdyś kościoła św. Michała, kościoła św. Jerzego i domu Borka.

W zaułku naprzeciw wejścia do katedry wawelskiej znajduje się budynek mieszczący Muzeum Katedralne, gdzie wystawione są dzieła sztuki pochodzące przede wszystkim ze skarbca katedralnego.

Poza wymienionymi ekspozycjami stałymi, na Wawelu, głównie w sezonie letnim, mają miejsce także różne wystawy czasowe, a także sezonowa wystawa „Ogrody Królewskie”

Mijamy Basztę Złodziejską, by podziwiać panoramę południowo-zachodniej części Krakowa. Po lewej stronie widzimy krakowski Kazimierz i kościół na Skałce, dalej most Grunwaldzki, a w dalszej perspektywie wieżę Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Dokładnie naprzeciwko, na drugim brzegu Wisły widzimy nowoczesną, niezwykłą bryłę Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” , a na lewym brzegu Wisły zabudowania klasztor u sióstr Norbertanek i wzgórze zwieńczone Kopcem Kościuszki. Przy dobrej przejrzystości powietrza możemy zobaczyć zarys wznoszących się na południu Tatr.

W wieżyczce przy fortyfikacjach za Basztą Złodziejską znajduje się wejście do Smoczej Jamy. Smok Wawelski to legendarna bestia, która zamieszkiwała jaskinię podwzgórzem wawelskim i terroryzowała pradawnych mieszkańców Krakowa, aż do czasu, kiedy jeden z bohaterskich poddanych księcia Kraka podstępem pokonał potwora. Przed wyjściem z jaskini, prawie na poziomie rzeki znajduje się niecodzienna rzeźba ziejącego ogniem smoka.

W miejsce to możemy dotrzeć także pomijając stromy szyb nad Smoczą Jamą - pozostawiając po lewej budynek dawnego szpitala, schodzimy z wzgórza wawelskiego przechodząc przez kolejną bramę – Bramę Bernardyńską, i nieco stromymi schodami docieramy do ulicy Bernardyńskiej i dalej bulwarów wiślanych.

Z niewielkiego placyku udajemy się w kierunku północnych murów zamku i mijając wejście na Planty i ceglany budynek krakowskiego Seminarium Duchownego, kierujemy się znowu do wylotu ulicy Kanoniczej, gdzie rozpoczęliśmy nasz spacer.

Bramy są otwarte znacznie dłużej i warto wejść na zamkowe wzgórze również wieczorem.